شب تاريك روح

انسان با شعله ی بسیار کوچک خداوندی در درون خود متولد می شود اما این شعله در پشت لایه های تاریک پنهان است .از این رو هر گاه که وارد درون خود می شوی ، نخست بايد از ميان جنگلي تاريك بگذري و اين همان چيزي است كه بسياری از آن مي هراسند . بسياري از انسانها مي كوشند به درون خود وارد شوند اما از آن مي گريزند ، زيرا تاريكي آنان را مي ترساند . انگار كه با مرگ مواجه مي شوند . عارفان مسيحي به آن نامي شايسته داده اند : شب تاريك روح . اما تو مجبوري از اين شب تاريك بگذري ، در غير اين صورت به هيچ نوري نخواهي رسيد . تو به يك مرشد نياز داري تا تو را در گذر از ميان اين تاريكي ياري دهد . همين كه نور وجودت را ببيني ، ديگر به هيچ كمكي احتياج نخواهي داشت . مديون آن مرشد مي شوي اما به خانه مي رسي و سفر به پايان مي رسد .

نوشته : اشو